Οκ, λοιπόν, είχα μια ενδιαφέρουσα συζήτηση σήμερα με την ''μαμά'' μου.
Μου ζήτησε πέντε ευρό για να πάει λέει στην εκκλησία. Και μου φάνηκε λίγο περίεργο μιάς και την τελευταία φορά που πήγα στην εκκλησία (no comment plz...) δεν χρειάστηκε να πληρώσω.
Ούτε πόρτα έπαιζε. Ελάτε όπως είστε δεν έλεγε και ο Χριστόδουλος, πριν τον χαλάσουν τα κοψίδια που αφιέρωνε στον πανάγιο;
Αρα, πόρτα δέν παίζει να παίζει.
Τώρα να θέλει να αναπαλαιωθεί το κτίσμα, τί να πώ. δυο χιλιετίες και κάτι ψιλά, όλα ίδια μείνανε. Λές να αλλάξει το εκκλησιαστικό σώμα τώρα στα γεράματα;
Αρα, άτοπο και πάλι.
Ασε που δεν είχα και μία, (30 ευρώ για τον μήνα, και πρέπει να κάνω και τον χουβαρντά σε λίγο... αχ..)
Οπότε είπα να το παίξω επαναστάτης και δήλωσα περίτρανα :
'' Σιγά μην τους δώσω και από τα λεφτά μου!''
Και απαντάει η αγαπημένη αλλά πάντα κλασσική ''μαμά'' μου:
''Ναι αλλά όταν φοβάσαι, τον κάνεις τον σταυρό σου!''
ΆΚΟΥ ΝΑ ΔΕΙΣ!!!!
Προστασία πληρώνω; δεν κατάλαβα;!! Οταν δηλαδή έχω κάποιο πρόβλημα, τα σκάω στον παπά και αυτός κατεβάζει τα δεμούνια της κολάσεως και 'καθαρίζουν' για την πάρτη μου;
ΉΜΑΡΤΟΝ!
Η μήπως έκανα καμία συμφωνία και όσο πληρώνω θα έχω;
Θεϊκή Ασφαλιστική ΟΕ, παραρτήματα σε όλη την Οικουμένη!
Και στο κάτω κάτω δεν κατάλαβα; έφτιαξε ολόκληρο τον κόσμο σε μία εβδομάδα, και βαριέται να φτιάξει ένα πεντάευρο;
Δεν θα ξαναφτιάξει και όλο το τραπεζικό στο κάτω κάτω.
Αϊ στο καλό πιά!
Και Ο θεός μαζί σας.
(Για ισχυρότερες ευχές, παρακαλώ στο παγκάρι και τα ρέστα σας επιστρέφονται με τον δίσκο.)
Αμήν παναγιά μου.
Πέμπτη 25 Οκτωβρίου 2007
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου