Δεν είναι ότι ξύπνησε η καταστροφολογία μέσα μου ή ότι μου αρέσει να γκρινιάζω και να μεταθέτω τις ευθύνες σε ένα σύστημα ή μια κοινωνία για να τις βγάλω από πάνω μου. Το κυριότερο δεν είμαι από αυτούς που θέλουν να φύγουν από αυτή την χωρά γιατί όλα έξω είναι όμορφα.
Απλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να γυρνάμε καθημερινά χρονιά πίσω και να μην κάνουμε τίποτα για αυτό. Αφορμή για το σημερινό μου ξέσπασμα είναι ο φάκελος “Φτώχεια” του in.gr .Το διάβασα και δεν μπορούσα να μην ταρακουνηθώ από κάποια πράγματα εκεί μέσα.
Είναι δυνατόν ένας στους τρεις Έλληνες να παίρνει 470 ευρώ το μηνά; Αυτό το πράγμα είναι τραγικό. Και δεν εννοώ τραγικό της τάξης, συζήτηση σε καφετερία με φραπόγαλο και: “Ναι, ρε ψηλέ, άσε η κατάσταση δράμα!” Μιλάω για πραγματικά τραγικό, για τρεισήμιση εκατομμύρια φόρες τραγικό. Σήμερα κατάλαβα ότι είμαι και υψηλόμισθη όπως φαίνεται. Παίρνω αρκετά για να συντηρήσω τον εαυτό μου, το κινητό μου και την ADSL μου (για σπίτι ούτε λόγος).
Απόσπασμα από το άρθρο:
“Το μόνο για το οποίο μπορούν να είναι «περήφανοι» είναι ότι η «γενιά των 700 ευρώ», αποτέλεσε αντικείμενο μελέτης για τους σύγχρονους κοινωνιολόγους και οικονομολόγους. Όλοι αναρωτιούνται πώς τα καταφέρνουν!”
Η Γένια των 700 ευρώ
Αχρηστά εξοδά της γενίας των 600 ευρώ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου