Γιατί να φτιάξω ένα blog;

Γιατί, άραγε, να προβώ στην δημιουργία ενός γουεμπ λογκ; Έχω άραγε τίποτε ενδιαφέρον να πω, να εκφράσω, να μοιραστώ;

Είναι οι φευγαλέες στιγμές που ευχόσουν να είχες ένα σημειωματάριο ή ένα λεύκωμα, και ξέρεις ότι θα τα ξεχάσεις με το που περάσουν. Όπως το γαμάτο ανέκδοτο που άκουσες χθες, ή το να βλέπεις το αφεντικό σου κλειδωμένο στο σκοτεινό του γραφείο να ωρίεται. Ή τη σκηνή ελληνικής ταινίας/ανέκδοτου/ταινίας νουάρ που είδες να εξελίσσεται στο δρόμο/δημόσια υπηρεσία/εργασιακό σου χώρο.

Ίσως και να μην έχω και τίποτε αξιόλογο να πω. Σίγουρα, όμως, δεν θα παραλείψω πλέον τίποτα.
Και σίγουρα δεν ξεχνώ ότι δεν είμαι μόνη σε τούτο δω το εγχείρημα.

Welcome to our blog.